Renée, 20 mei 2009
China , Beijing

Visite!

Na een paar weekjes scriptie was het moment eindelijk daar: paps en mams kwamen naar Beijing! Ik ging ze natuurlijk ophalen van het vliegveld en aangezien ze om 9 uur aan zouden komen en ik me geen grotere tragedie voor kon stellen dan te laat komen als paps en mams –bepakt en bezakt met dropjes en dergelijke- de schuifdeuren door zouden komen, ging ik om 7 uur ‘s ochtends al van huis weg. En een staande ovatie voor mijn inschattingsvermogen is wel op zijn plaats, want aangekomen in de trein naar het vliegveld bedacht ik me dat ik niet had gecheckt op welke terminal het vliegtuig van Finair zou aankomen. Voor degenen die hier niet van op de hoogte zijn (en als je nooit in Beijing bent geweest en wel op de hoogte bent moet je echt een andere hobby zoeken), het vliegveld van Beijing heeft 3 terminals. Na twee terminals afgezocht te hebben zonder resultaat, ging ik triomfantelijk op zoek naar de laatste terminal, want het was pas 8 uur en ik had dus rustig de tijd om mijn bezwete hoofd onder de kraan te houden en een vroege frappuccino achterover te slaan bij Starbucks. Maar, helaas! Op deze terminal kwamen geen vluchten aan van Finair! Ik moest toch iets gemist hebben op de andere terminals… Na een paniekerige homerun van terminal naar terminal (inclusief 2 chagrijnige taxichauffeurs en MINSTENS 8 niet-Engelssprekende Chinese vliegveldmedewerkers) verscheen plots op een aankomstbord het vliegtuig van mijn ouders. Negen uur exact stond ik bij de schuifdeuren te wachten. Drie hoeraatjes voor mijn inschattingsvermogen…
Wat heerlijk om mijn ouders weer te zien! Mijn scriptie moest even in de koelkast, want ik had een druk programma in petto: in een paar dagen Beijing verdienden de Verboden Stad, Summer Palace, het mausoleum van Mao, de lamatempel, temple of heaven, Chinese muur, Olympisch stadion, 2 parken en een heleboel restaurants allemaal een bezoekje. En al die tijd stonden 650 vragenlijsten rustig in de hoek van mijn kamer te wachten… Na een paar dagen gidsen mocht ook ik op reis, en met de slaaptrein verlieten we Beijing om de volgende ochtend aan te komen in Datong, een grijze stad, maar het ging om ons om de bezienswaardigheden vlak erbuiten. We bezochten het hangende klooster, dat op grote hoogte aan een rotswand hangt, slechts ondersteund door een paar paaltjes met de omvang van mijn pols, en een berg vol grotten waarin meer dan 50.000 Boeddhabeelden te zien zijn. Heel mooi, maar je natuurlijk toch niet meer dan 49.000 Boeddha’s uit elkaar houden… ‘S avonds aten we in een restaurant waarvan het interieur (inclusief serveersters in camouflagekleding en plastic bananenbomen) merkwaardig veel overeenkomsten vertoonde met Burger’s Bush in Arnhem.
De dag erna reden we met de trein verder naar Pingyao, een toeristisch plaatsje met veel kleine rode lampionnetjes en een stadsmuur die nog volledig in originele staat verkeert. Aangezien we het hotel nog niet in konden besloten we de twee uur durende wandeling over de stadsmuur te maken. Terwijl de zon steeds warmer werd, de hoeveelheid Chinese toeristen steeds groter en onze monden steeds droger, slenterden we om de stad heen. Leuk om de stad van bovenaf te bekijken en te zien hoe de inwoners gewoon als altijd hun was doen in de tuin en dumplings maken op de stoep! Maar toen we na twee uur eindelijk weer terugkwamen bij het beginpunt hadden we het wel gezien en besloten we een lekker glas watermeloensap te gaan drinken in ons pittoreske hotelletje. Helaas voor de familie Hugen ging dat niet door want –o, hadden we dat niet gelezen op het bord met Chinese karakters?- alleen bij de Oost- en Westpoort konden we van de muur af.

Er werd dus nog een kwartronde muur aan de wandeling toegevoegd, maar het glas watermeloensap smaakte daardoor misschien nog wel beter toen we in het hotel aankwamen!
Na Pingyao reisden we door naar Xi’an om het befaamde terracotta leger te gaan bekijken. De eerste keizer tijdens de Qin dynastie liet dit leger bouwen en bij zijn mausoleum begraven zodat het hem van dienst zou zijn in zijn volgende leven. Naar schatting bestaat het hele leger uit 8000 soldaten en paarden, maar het leger is nog niet helemaal blootgelegd. Heel bijzonder is dat iedere soldaat een uniek lichaam en kleding en een eigen gezichtsuitdrukking heeft! Na het terracottaleger bezochten we de keizerlijke hotsprings en de volgende dag vertrokken we weer met de trein richting Beijing. Een prachtige vakantie!
Inmiddels zijn papa en mama weer terug in Zevenaar en ben ik weer volop bezig met de scriptie. Het plan is om de scriptie over 2 weken al in te leveren, dus even hard werken! Alle vragenlijsten staan inmiddels gelukkig in spss dus nu komt het slechts nog aan op mijn statistische kwaliteiten, waarvan jullie allemaal weten dat ik die bezit, mijn talenten op dat vlak hebben zich immers al vele malen bewezen. Eitje dus…
Op 4 juni komt Andrew en mag ik alweer op reis, Hoera! En daarna kom ik alweer bijna naar huis, de tijd gaat zo enorm snel! Voor iedereen die zich zorgen maakt: ik heb het echt nog prima naar mijn zin. Maar ik heb ook heel veel zin om jullie weer te zien! Dus tot over een paar maandjes,
Veel liefs van Renée

Naar Renee in China bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl